Limnos

Een vulkanisch eiland dat toch vlak is

Limnos ligt in het noordoosten van de Egeïsche Zee, ongeveer halverwege tussen de berg Athos en de ingang van de Dardanellen, en hoort bij de Noord-Egeïsche eilanden. Met 477,6 km² is het het achtste eiland van Griekenland. Toch is het laag: het hoogste punt, de Skopia, komt op 430 m en het grootste deel bestaat uit open akker- en weideland met lage heuvels. De ondergrond is vulkanisch, maar alle activiteit is uitgedoofd; er is geen krater te zien, alleen verweerd gesteente onder de graanvelden.

Dat vlakke landschap verklaart veel van wat Limnos anders maakt dan de bergeilanden in dezelfde groep. Op Ikaria en Thassos liggen de dorpen op de hellingen; de ruim dertig dorpen van Limnos liggen verspreid over het binnenland, met Myrina als enige echte stadje aan de westkust. Bij de Griekse bestemmingen hoort het daarmee bij de laaglandeilanden. In Engelse bronnen en op vliegtickets staat het eiland als Lemnos of Limnos Greece, en wie in het Nederlands zoekt komt zowel Lemnos Griekenland als Limnos Griekenland tegen. Het gaat om hetzelfde eiland; wij houden Limnos aan.

Poliochni dateert van voor Troje

Aan de oostkust bij Kaminia liggen de resten van Poliochni, een versterkte nederzetting uit de vroege bronstijd, ongeveer 3200 tot 2100 v.Chr. De Italiaanse archeologische school van Athene vond de plek in 1930 en groef er tot 1936 en opnieuw van 1951 tot 1956. De oudste bouwlagen zijn ouder dan Troje I, de eerste stadslaag aan de overkant van de zeestraat. In de laatste fase, rond 2200 tot 2100 v.Chr., staat een rechthoekig gebouw met twee rijen stenen banken; de opgravers lezen dat als vergaderruimte, en daar komt de aanduiding van Poliochni als oudste stad van Europa vandaan. Het is een interpretatie van een gebouwplan; er is geen tekst die het bevestigt. Na een restauratie is de vindplaats in december 2025 opnieuw opengesteld.

Aan de noordoostkant liggen Hephaistia, de andere antieke stad, en het heiligdom van de Kabeiren. Hephaistia is vernoemd naar Hephaistos, de smidsgod die volgens de mythe van de Olympus werd geslingerd en op Limnos neerkwam. Van hier kwam ook de Lemnische aarde, een kleisoort die in de oudheid als geneesmiddel werd verhandeld. Het grote heiligdom van dezelfde Kabeiren staat op buureiland Samothraki.

Wind, muskaatwijn en de surfbaai bij Keros

Omdat er geen hoge bergen zijn, wordt de zomerwind op Limnos nergens tegengehouden. Die wind werkt op drie plekken door. In de wijngaarden matigt hij de zonnewarmte, waardoor de druif langer rijpt; Limnos heeft beschermde namen voor droge witte wijn van de muskaatdruif Moschato Alexandrias en voor de zoete muskaatwijn van Limnos. De ondiepe baai bij Keros ligt recht op diezelfde wind en geldt als een van de betrouwbaarste plekken voor wind- en kitesurfen in de Egeïsche Zee. En in het noorden is het zand bij Gomati opgewaaid tot een duinveld, in bronnen zeven hectare groot.

Kalathaki Limnou, de tweede beschermde naam, is een witte pekelkaas die uitlekt in kleine rieten mandjes; het vlechtpatroon blijft in de korst achter. Chios is op dezelfde manier met één product verbonden, daar met mastiek.

Zoutmeren, flamingo's en rustige stranden

Het oosten van Limnos bestaat voor een deel uit ondiepe zoutmeren. Chortarolimni en Asprolimni vallen in de zomer droog en vullen zich weer met de herfstregen; bij Aliki, onder Kontopouli, verzamelen zich flamingo's, volgens meerdere bronnen de grootste seizoensconcentratie van Griekenland. Dat zijn gebieden om vanaf de rand te bekijken, en het voor- en najaar zijn daarvoor betere maanden dan de hoogzomer.

De kust is lang, en doordat de dorpen zo verspreid liggen staan de zandstranden zelden vol. Wie een vakantie op Limnos overweegt, moet weten dat het eiland weinig grote hotelcomplexen heeft en dat dezelfde wind die de surfbaai geschikt maakt een strandmiddag aan de oostkant kan bederven; de westkust bij Myrina ligt dan uit de wind. Zoek je een drukkere badplaatscultuur, dan past Matala beter; voor stille baaien zonder wind is Amorgos een andere richting.

Veelgestelde vragen