Lycabettus in Athene

Wat je vanaf de top ziet

Lycabettus is de kegel die midden in Athene boven de daken uitsteekt, 277 meter boven zeeniveau. Dat is het hoogste punt van het stadscentrum; in de Attische kom als geheel is alleen de rug van Tourkovounia er pal naast hoger. De rots van de Akropolis is met ongeveer 150 meter een stuk lager.

Daarom is de klim de moeite waard. Van de Akropolis kijk je over de stad, maar niet naar de Akropolis zelf; vanaf Lycabettus kijk je er juist op neer, met de Parthenon in zijn geheel in beeld. In hetzelfde uitzicht liggen het Panathenaïsch Stadion, de Tempel van de Olympische Zeus en achter de stad de haven van Piraeus met de Saronische Golf. Je ziet zo in één keer hoe de opgravingen, de wijken en de kust ten opzichte van elkaar liggen. De rest van het land staat bij de Griekse bestemmingen.

Hoe de heuvel is ontstaan

De vorm doet aan een uitgedoofde vulkaan denken, maar de heuvel bestaat uit kalksteen uit het Krijt. Dat gesteente is harder dan de grond eromheen en bleef staan toen de rest van de kom wegsleet. Hetzelfde geldt voor de rots waarop de Akropolis staat en voor de kleinere kalksteenkoppen die tussen de wijken opduiken.

De mythe geeft er een andere verklaring bij, als overlevering en niet als aardkundige uitleg. Athena zou het blok in haar handen hebben meegedragen, bedoeld voor haar burcht, en het hebben laten vallen toen een raaf haar slecht nieuws bracht over de mand met het kind Erichthonius. In die versie krijgt de raaf zijn zwarte verenkleed als straf. Ook over de naam bestaan twee verklaringen: de ene voert hem terug op lykos, wolf, en komt zo op een heuvel met wolven uit; de andere gaat uit van een voor-Griekse oorsprong met de betekenis borstvormige heuvel. Geen van beide is sluitend. Hoe mensen op zo'n kalksteenhelling gingen wonen, is te zien bij de witte huisjes van Anafiotika, tegen de flank van de Akropolisrots.

Met de kabelbaan naar boven

De kabelbaan begint aan de Aristippou in Kolonaki, de wijk die tegen de westflank op klimt, en eindigt bij de kapel net onder de top. De baan is 210 meter lang en loopt over de volle lengte door een tunnel, met een helling van maximaal 28 graden; onderweg heb je dus geen uitzicht. De rit duurt drie minuten. Elk rijtuig neemt 34 mensen mee, ongeveer 400 personen per uur. De Griekse dienst voor toerisme opende de lijn op 18 april 1965 en liet hem in 2002 vernieuwen.

Je kunt ook lopen. Vanuit de straten van Kolonaki klimmen geplaveide paden door het pijnbos dat bij de moderne herbebossing aan de voet is aangeplant. Dat kost inspanning en in de zomermiddag veel water, maar je hebt onderweg wel uitzicht. Openingstijden en tarieven van de kabelbaan wisselen per seizoen; controleer die kort voor je gaat.

De kapel op de top en het theater in de flank

Op de top staat de kapel van Agios Georgios, een klein wit kerkje uit de negentiende eeuw dat het silhouet van de heuvel bepaalt. Het is een kerk die in gebruik is, geen museum: er worden diensten gehouden, en op de naamdag van de heilige komen Atheners omhoog. Ernaast ligt een terras op de rand van de rots.

In de flank zit het openluchttheater van Lycabettus, een amfitheater voor concerten dat na 2008 vijftien jaar dicht was en in september 2023 opnieuw openging. Er stonden internationale namen op het programma, van Ray Charles tot Radiohead. Ben je in de zomer in de stad, kijk dan eerst de speellijst na. Je kunt het bezoek combineren met de oude straten van Plaka onder de Akropolis, met de musea van Athene voor een hete middag, of met de zonsondergang bij de zuilen van Kaap Sounion.

Veelgestelde vragen