Naar de inhoud
Cultuur · Mythologie

Moiren, de drie schikgoddinnen van het lot

De Moiren zijn de drie zusters die in de Griekse mythologie het levenslot toemeten: Klotho spint de draad, Lachesis meet af hoeveel iemand krijgt en Atropos knipt hem door. Hun naam komt van moira, aandeel. Over hun afkomst noemen de bronnen twee versies: bij Hesiodus zijn ze op de ene plek dochters van de Nacht en op de andere dochters van Zeus en Themis.

Gepubliceerd op 4 oktober 2026Leestijd ongeveer 4 minuten
Schilderij met Atropos, een van de schikgodinnen.
Foto: Tom Oates, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons.
Op deze pagina
Griekse naam
Moirai, van moira (aandeel, portie)
Klotho
De spinster: spint de levensdraad
Lachesis
Zij die toedeelt: meet de lengte af
Atropos
De onafwendbare: knipt de draad door
Romeinse naam
Parcae
Oudste bron voor het drietal
Theogonie van Hesiodus, rond 700 v.Chr.

Spinnen, afmeten, doorknippen

De Moiren zijn drie zusters die in de Griekse mythologie samen aan één draad per mens werken. Klotho spint de levensdraad, Lachesis meet af hoeveel ervan iemand krijgt en Atropos knipt hem door. Hun namen zeggen wat ze doen: spinster, zij die toedeelt, de onafwendbare. Eigen avonturen zoals de olympische goden hebben ze niet; ze hebben een taak.

In het Grieks heten ze Μοῖραι, het meervoud van moira. Dat woord betekent in het oud-Grieks eerst aandeel of portie en pas daarna lot; het hoort bij meiromai, als deel ontvangen. Ze meten dus een hoeveelheid toe en schrijven geen levensverhaal vooraf. Waar ze in de rangorde staan, staat bij de Griekse goden.

De ouders van de Moiren: Nyx, of Zeus en Themis

Hesiodus is rond 700 v.Chr. de oudste samenhangende bron, en hij noemt de drie twee keer met andere ouders. In de passage over de kinderen van de Nacht zijn ze dochters van Nyx, in één groep met de wraakgeesten die overtredingen van mensen en goden vervolgen tot de schuldige boet. Ruim zeshonderd regels later, bij de huwelijken van Zeus, zijn dezelfde drie de dochters van Zeus en Themis, de godin van het recht, en geeft Zeus hen de grootste eer van al zijn kinderen.

In de eerste versie staat het lot buiten en boven de olympische orde; in de tweede hoort het daarbij, want het komt uit het recht voort en de oppergod bekrachtigt het zelf. Griekse auteurs hebben dat verschil niet opgelost, en het Latijnse handboek van Hyginus zet de drie later weer bij de kinderen van de Nacht. Ook over de afkomst van Medusa en haar twee zusters lopen de bronnen uiteen.

Bij Homerus is het lot nog één kracht

Ouder dan het drietal is het enkelvoud. In de Ilias zegt Hekabe over haar gesneuvelde zoon Hektor dat het machtige lot bij zijn geboorte zo voor hem heeft gesponnen. In de Odyssee belooft koning Alkinoös dat Odysseus veilig thuiskomt en daarna zal ondergaan wat het lot en de geduchte spinsters hem bij zijn geboorte toesponnen. Bij Homerus gaat het dus om één kracht, soms met naamloze spinsters erbij, en nog niet om een drietal met een stamboom.

In dat beeld ligt een leven vast bij de geboorte en niet op het sterfbed. Daarom kan een held zijn einde kennen en het toch niet ontlopen. Bij een orakel gaat het de andere kant op: daar probeert een mens iets over zijn eigen aandeel te weten te komen, bijvoorbeeld bij Apollo in Delphi.

De Moiren in Plato's mythe van Er

De uitvoerigste scène met de Moiren staat in de filosofie. In het tiende boek van Plato's Staat komen zielen in de mythe van Er langs de spil van de Noodzaak, met de drie Moiren in witte kleren eromheen: Lachesis bezingt wat was, Klotho wat is en Atropos wat komen zal. De zielen kiezen daar zelf hun volgende leven, en de heraut zegt erbij dat geen godheid voor hen zal loten en dat de schuld ligt bij wie kiest, niet bij de god.

Bij Hesiodus delen de drie nog straf uit; bij Plato ligt het aandeel vast, maar is de keuze erbinnen aan de mens. Het Griekse noodlot is in de bronnen dan ook geen dichtgeschreven script. Hoe verhalen, taal en gewoonten in Griekenland samenhangen, loopt als lijn door de Griekse cultuur.

Parcae, Nornen en het woord fataal

In de Romeinse traditie heten de drie de Parcae. Over de herkomst van die naam zijn taalkundigen niet eensgezind: parcere (sparen) en plectere (vlechten) staan als verklaringen naast elkaar. Ons woord fataal gaat niet op hen terug maar op het Latijnse fatum, het gesprokene. In de Noorse verhalen spinnen en beschikken opnieuw drie vrouwen, de Nornen; dat is een eigen traditie en geen Griekse ontlening. De Theogonie, waarin de Moiren voor het eerst als drietal staan, is ook de belangrijkste bron over titanen als Atlas.

Veelgestelde vragen

Wat doen Klotho, Lachesis en Atropos precies?

Ze verdelen het werk aan één levensdraad. Klotho spint de draad, waarmee een leven begint. Lachesis meet af hoe lang die draad wordt, dus welk aandeel aan jaren iemand krijgt. Atropos knipt hem door, en haar naam zegt dat daar niets meer aan te veranderen valt. Bij Plato is de taakverdeling anders: daar zingen de drie over verleden, heden en toekomst.

Kon Zeus het lot van de Moiren veranderen?

De bronnen geven daarop geen eensluidend antwoord. Noemt Hesiodus de drie dochters van de Nacht, dan is het lot ouder dan de olympische goden en staat het buiten hun bereik. Noemt hij ze kinderen van Zeus en Themis die van hem de grootste eer krijgen, dan horen ze binnen zijn ordening. Een god die een afgeknipte draad terugdraait, kent de overlevering niet.

Bronnen

Verder lezen

Verwante onderwerpen

Cultuur · Mythologie

Pegasus

Het gevleugelde paard uit de Griekse mythologie: geboren uit Medusa, getemd door Bellerophon en drager van de bliksems van Zeus.

Cultuur · Mythologie

Medusa

De sterfelijke gorgo met slangenhaar: haar blik versteende, Perseus onthoofdde haar en haar gezicht werd een Grieks beschermteken.

Cultuur · Mythologie

Griekse goden

Wie de Griekse goden zijn, wat hun domein is en waarom Atlas, Ajax en Herakles er niet bij horen.

Cultuur · Mythologie

Griekse mythologie

De mythen van het oude Griekenland: hoe goden, helden en monsters samenhangen en waar je als lezer begint.